Bureaucratie in de zorg | Blog Janny Reitsema | De 4 Elementen
23936
portfolio_page-template-default,single,single-portfolio_page,postid-23936,edgt-core-1.0.1,ajax_fade,page_not_loaded,,hudson-ver-2.0, vertical_menu_with_scroll,smooth_scroll,paspartu_enabled,paspartu_header_set_inside,blog_installed,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.5,vc_responsive

Bureaucratie – Blog Janny Reitsema

Bureaucratie en zorg.. Ze zijn niet van elkaar te scheiden. Elk uurtje zorg moet beschreven worden; De kwaliteit moet gemonitord en gemeten worden; Dossiermappen en Actieplannen moeten worden bijgehouden; En ieder jaar worden er weer tal van wetten gewijzigd en opgemaakt.

 

Zorg Administratief medewerker 

Als al die tijd nou eens echt in de zorg zou zitten.. Daar hebben we vaak over nagedacht. Nog altijd zit ik met een tafel vol papierwerk. In plaats van zorgverlener ben ik eerder administratief medewerker, hoewel ik veel liever nieuwe concepten en ideeën zou willen uitwerken en zo anderen nog meer kansen kunnen bieden.

Dat hier nog altijd niets aan gedaan is snap ik niet goed. Zeker gezien dit probleem zo makkelijk te verhelpen is. Als de overheid iedere maand een vast bedrag aan zorgkosten zou overmaken, dan zouden ze de zorg volledig over kunnen laten aan de zorgbedrijven. Dat zou aan beide kanten ontzettend veel geld en energie schelen.

 

Wet & Regelgeving

Helaas is dit niet het enige waar je als zorgbedrijf tegenaan loopt. De wet en regelgeving rondom zorg veranderen continue. De gewijzigde privacywet is hier een goed voorbeeld van. Een dergelijke verandering lijkt zinvol en is goed te onderbouwen, maar je kunt er vraagtekens bijzetten. Iemand die kwaad in zin heeft vindt altijd wel een manier. 

Het kaderen van risico’s (bijvoorbeeld door het opstellen van wet en regelgeving) kan positief zijn, maar alleen als het beoogde resultaat in de praktijk meer voor- dan nadelen met zich meebrengt. Het implementeren (én onderhouden!) van een nieuw systeem kost relatief veel tijd en geld, -tijd en geld die we ook kunnen gebruiken om de daadwerkelijke zorg te verbeteren!

 

Veiligheid door betrokkenheid

Natuurlijk letten we op veiligheid en laten we persoonlijke documenten en gegevens niet rondslingeren. Maar is dat niet iets waar je in de basis aan moet werken? Als zorgbedrijf zorgen we voor goed personeel. Mensen die net als wij werken vanuit de visie van de deelnemers (cliënt). Een logisch gevolg daarvan is dat we de ander beschermen. Vanuit dat gevoel komt échte veiligheid pas echt tot uiting. Dus dat we andermans gegevens niet zomaar delen is logisch. Natuurlijk gaan we daar kritisch mee om.

Hoe andere bedrijven zijn ingericht weten we natuurlijk niet, maar je kunt je afvragen wat het toevoegt om te noteren welke gegevens een bedrijf allemaal verwerkt. We kunnen alle wetten en regels van de wereld bedenken, maar het systeem is nooit waterdicht. Wie controleert immers wat Jan en alleman op verjaardagen aan de buren vertelt?

 

Kwaliteitsmanagementsysteem

Toen het kwaliteitsmanagementsysteem (een systeem om de kwaliteit van de zorg te meten en verbeteren) in de zorg verplicht werd hebben we daar niet lang mee gewacht. Eraan ontkomen leek indertijd geen optie. Een bak geld en veel tijd en energie later lag er een dossier op tafel dat we nu jaarlijks bijhouden. Onze processen zijn in kaart gebracht, we hebben alle werkdocumenten bij de hand en we meten jaarlijks onze kwaliteit aan de hand van diverse analyses en evaluaties. Maar of het in de kleine organisatie waarmee we begonnen echt veel zoden aan de dijk heeft gezet, dat vraag ik me af.

Desalniettemin stellen we jaarlijks kwaliteitsdoelen op waarmee we duidelijke stappen hebben gezet om onze missie te behalen. Opgedragen bureaucratie kan dus zeker uitlopen op iets positiefs, hoewel logisch nadenken al veel oplost. 

 

Efficiënt werken?

Na veel strijd heb ik inmiddels een lijn gekregen in het werk. Over zinloos papierwerk waar ik écht geen meerwaarde in zie ga ik in discussie. Vaak zien de diverse instanties waarmee we te maken hebben ook wel in dat het vele papierwerk onnodig veel werk is. Dat is een proces waarin de komende jaren hopelijk grote stappen worden gezet. 

In de tussentijd baal ik nog steeds bij elke nieuw toegezonden formulier en iedere ‘nieuwe en efficiëntere werkwijze’ waar weer nieuwe handleidingen, documenten en stappen bij komen kijken. Echter kan ik, door mijn tijd efficiënt in te vullen en veel afspraken telefonisch te plegen, onze begeleiders behoorlijk ontzien, waardoor ze hun volle aandacht op de zorg kunnen richten. Mede daardoor kunnen we de zorg bieden die we voor ogen hebben. Zorg die draait om de mens, in plaats van om zijn dossier. Daar ben ik trots op. 

Date

16 augustus 2018

Category

Blog

Share